วันนี้จะไปตีกอล์ฟที่ฮอกวอต

 

เดินผ่านที่ต่างๆก็เจอแต่เพื่อนว่ะ

ก้อง นิป ตั๊ก โบ

ทำไปได้

สิริรวมแล้ว 237.31ปอนด์

เมื่อไม่นานมานี้มีคนบ้าจำนวน 2 นาย 1.นายก้องภพ ไม่ทราบนามสกุล 2.นายปูน

ฝ่าอุณหภูมิ เฉียดจุดเยือกแข็ง ไปหวดลูกสีขาวๆกันเพียงลำพังสองต่อสอง

วันนี้อาจารย์ชัยแพะ จะมาเสนอคำว่า take care u

 

อาจารย์โจโจ้ จะมาเสนอคำว่า  i'm be there

 

ส่วนอาจารย์ดำ มาเสนอคำว่า i love she

ไม่มีความรัก

 

มีแต่ความเข้าใจ

 

ขอบคุณทุกคนที่เข้าใจและคอยให้กำลังใจ

 

 

ขอบคุณที่คอยดูแลเวลาไม่สบายทั้งกายและใจ

รักมึงสองคน

พิมพ์ V เว้นวรรค 1 โจโจ้

พิมพ์ V เว้นวรรค 2 ชัยแพะ

พิมพ์ V เว้นวรรค 3 ป๋าต๊อบ

วันนี้จะกล่าวถึงเพื่อนคนหนึ่ง ชื่อชัยพฤกษ์
แต่เพื่อนๆมักเรียกมันว่าชัยแพะ

ชัยแพะเป็นคนที่มักจะพูดผิดอยู่เสมอ

ชัยแพะชอบกินข้าวกระเพราเนื้องัว ชอบกินก๋วยเตี๋ยวใส่แมงกะพุง และดื่มน้ำอับลมและมักจะเช็ดปากด้วยกระดาษเช็ดชู่เวลากินเหล้าชัยแพะจะชอบกินแบบ Rock and roll(เหล้าเพียวใส่น้ำแข็ง)


ตอนที่เรียนที่ท่าพระทันชัยแพะชอบดูทอระทัศน์ที่มีรายการเพลง ชัยแพะชอบฟังเพลงของวงดนตรีชื่อดังจากเดนมาร์กเจ้าของเพลง Sleeping child คือวงRichard learn to rock นั่นเอง

อีกเพลงที่ชอบของชัยแพะคือเพลงEs Salgado ของวงThe eagles โดยเฉพาะตอนอินโทนกับตอนท่อนฮุบ

ส่วนเพลงไทยที่ชัยแพะชอบมากคือเพลง "เอื้อมของสูง"ของวงบิ๊กแอส


พึ่งนี้ชัยแพะจะไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำ พร้อมทั้งเล่นสไลด์ลื่น ถ้าหากเหนื่อยชัยแพะจะซื้อ เกเกอร์เรตมาดื่ม แล้วก็จะซิกอัพอยู่ริมสระ

วันก่อนชัยแพะเข้าอินเตอร์เนท ที่โวยวายเว็บ พันทิปมาร์เก็ตดอทคอม เพื่อลาวโหลดราคาเมมโมริสติกสำหรับใส่กล้องดิจิตอล

เมื่อเดือนกะดั๊กกะดาคมชัยแพะไปดูหนังเรื่องหนึ่ง
ชัยแพะบอกว่าเรื่องนี้สปีชี่เอฟเฟคโครตดีเลย

ลืมไป ชัยแพะชอบดูมวยปล้ำมาก มันชอบท่าด๊อกคิก

กูขำว่ะชัยแพะ

พวกมึงรับน้องกันที่ระยอง

กูตื่นไปรับน้องที่ฮีธโธวร์

แม๊กเป็นเพื่อนของแบงค์ที่เซ็น

ตอนดูดบุหรี่อยู่ริมระเบียง ที่หอซี8 มันถามว่า

มึงเคยรู้สึกว่าอยากดูดบุหรี่ ขณะที่มึงกำลังดูดอยู่มั๊ย

ตอนนั้นรู้สึกว่ามันว่ามันบ้ามาก

 

ตอนนี้กูเข้าใจแล้ว

ว่าอยากดูดบุหรี่ขณะที่กำลังดูดบุหรี่อยู่เป็นยังไง

มีแก๊ปด้วย ทั่วบ้านทั่วเมืองเลย

แต่ไม่ได้ถ่ายมา

ผ่านไปอีกปีแล้วอ่ะ

 

ปีนี้ผ่านไปเร็วมาก

เพิ่งรู้สึกว่าปาร์ตี้บ้านเสี่ยไปเอง

เมื่อกี้เพิ่งโทรหาพวกมัน

ผ่านมาปีนึงแล้วเหรอวะ

 

 

มาอังกิดได้แปดเดือนเหมือนแปดวัน

รู้สึกเหมือนเพิ่งออกจากดอนเมืองมาเอง

สงสัยทำงานหนักเกินไปว่ะ

 

ลืมโลกภายนอกไปเลย

 

เพื่อนๆก็มีงานการมั่นคง

แก๊งเด็กดำก็มีงานการทำกันหมดแล้ว

เร็วว่ะ ว่ามั๊ย

 

เพิ่งรู้สึกว่าไปรับน้องรุ่นมันมาเอง

ปีหน้ามันก็รับปินยากันแล้ว

เร็วสาด

 

ทุกคนเป็นไงมั่งน้า

 

ว่างๆกูจะทำเวบบอร์ดของกลุ่มพวกเราให้มาอัพเดทกันหน่อย

 

ปล.ขอบคุณน้องแอร์นะคะ ที่ทำให้ปีที่เงียบเหงามีเรื่องดีๆให้จดจำค่ะ